Clinical Neuropsychology

In deze cursus staat de relatie tussen hersenbeschadiging en cognitieve functies centraal. Door betere medische behandelmogelijkheden neemt het aantal mensen dat moet (leren) leven met stoornissen in de cognitieve functies toe, bijvoorbeeld als gevolg van hersenbeschadiging na een neurotrauma (vb. auto-ongeluk), beroerte, neurodegeneratieve aandoening of een hersentumor. Het is daarom van groot belang dat we beter inzicht krijgen in deze stoornissen en beperkingen.

Tijdens de cursus worden in eerste instantie de belangrijkste cognitieve functies behandeld aan de hand van een aantal klassieke syndromen, zoals bijvoorbeeld expressieve afasie (de patiënt kan de taal nog wel begrijpen, maar kan zich sprekend moeilijk uitdrukken) of visuele agnosie (de patiënt kan voorwerpen niet meer herkennen bij een verder ongestoorde visuele waarneming). Hierbij wordt aandacht besteed aan casuïstiek, maar komen ook theoretische verklaringsmodellen aan bod en wordt besproken welke neuroanatomische structuren en/of aandoeningen geassocieerd worden met welke neuropsychologische syndromen. Vervolgens wordt de opgedane kennis over de verschillende cognitieve functies gebruikt om naar een aantal veel voorkomende ziektebeelden te kijken, zoals beroerte, dementie en epilepsie. Zo wordt stapsgewijs toegewerkt naar integratie van kennis over functies, theorieën en ziektebeelden; een benadering die in de moderne klinische neuropsychologie de basis biedt voor onderkenning en behandeling van stoornissen in de cognitieve functies. Aan het einde van de cursus zal ook aandacht besteedt worden aan mogelijkheden voor neuropsychologische behandeling.